بهار هستی

به دوروبرم که نگاه میکنم بچه هایی را میبینم که به خاطر موقعیت اجتماعی پدرومادرشان در بهترین شرایط زندگی و تحصیل میکنند و...

به خودم نگاه میکنم نه امکانات علمی پیشرفته نه کلاسهای تخصصی آخر مگر میشود مقایسه ی دقیق انجام داد این کجاو آن کجا

دوروبرم پراست از این مثال ها و موقعیت ها

شاید این بخشی از قضاو قدر هر کسی است که از پیش تعیین شده

دیروز با مادرم درددل کردم گفتم وگفتم و او فقط باجان ودل گوش کرد و برایم چنین حکایت کرد عزیزدلم پسر نازم به نداشته ها غبطه نخور به داشته هایت بیندیش که آیاهرکدام سرجایش استفاده میشود یا خیر

مهم این نیست که گره در گره غرق در افکار وسردرگم به کجا میروی مهم این است که چگونه با وجود کمی داشته ها پا به پای از ما بهتران پیش بروی نه به ناکجاآباد .بلکه به سمت آینده ای که تو را اشباع از شادی و رضایت وجدان کند پسرم خدارا شکر که می اندیشی چرا که توانایی اندیشیدن برکتی است که خدا به هر کس عنایت نکرده این نعمتی است که بندگان خالص، متبرک به آن می شوند. خود را به بزرگان دین بسپار که بهترین همراهند و توکل بر خداداشته باش که عالیترین ثروت است ...

واکنون من به اوج می اندیشم آنجاکه ثابت کنم نور دست یافتنی است برای هر کس که رونده ی راه متعالی رفتن به سوی خدا باشد

در زیر سایه ی دینی ناب و میهنی پر افتخار